ویژگی‌ها و انواع کفش طبی

ویژگی‌های کفش طبی

کفش طبی دارای ویژگی های مشابه کفش مناسب و برخی ویژگی های اضافه برای حفاظت و پشتیبانی بیشتر می باشد.

رایج ترین ویژگی های اضافی این کفش ها عبارتند از:

کفی متحرک

کفی ورقه نازکی از فوم یا لاستیک است که در داخل کفش قرار می گیرد.

کفی کفش طبی باید به عنوان بالشتک اضافه برای پا عمل کند.

کفی باید قابل جابجایی باشد (در جای خود ثابت نباشد). در صورت لزوم کفی را می توان با یک کفی اصلاح شده یا ارتز پا جایگزین کرد.

درزهای داخلی رول شده

درز نورد شده را می توان درز 'پنهان' نیز نامید.

درز در داخل کفش به شکلی باید نورد شده باشد که برجستگی، ناصافی و لبه سخت نداشته باشد. این کار خطر فشار یا ساییدگی پا را کاهش می دهد.

پهنا و فضای انگشت ها

شکل کفش طبی مزایای زیر را فراهم‌ می کند:

• فضای روی انگشت ها
• پهنای مناسب کفش .

این مزایا برای پا یا انگشت هایی که شکل غیرمعمول دارند، فضا ایجاد می کند.

رویه کشسان

بالا و کناره های یک کفش طبی تا حدی کشسان است.

این خاصیت باعث می شود کفش انعطاف پذیر باشد و متناسب با شکل پای فرد، اندازه شود.

گهواره جلوی کفش

ممکن است زیره (پایین) کفش طبی با گهواره جلوی کفش ساخته شود.

گهواره جلوی کفش منحنی کوچکی در قسمت جلوی زیره کفش است که در حال راه رفتن، به کاهش فشار در پایین پا کمک می کند.

اندازه‌ها

مانند سایر کفش ها، کفش طبی نیز در اندازه های مختلف موجود است.

اندازه کفش بر اساس طول پای فرد و توسط یک عدد توصیف می شود.

برخی از کفش ها (از جمله کفش طبی) همچنین ممکن است با عرض های مختلف در دسترس باشد.

عمده تولیدکنندگان کفش طبی یک راهنمای اندازه کفش ارائه می کنند، که نشان می دهد سایز کفش برای هر طول پا چند است.

کفش طبی به طور کلی در تمام اندازه ها برای بزرگسالان در دسترس است.

سبک

کفش طبی در سبک های مختلف وجود دارد.

سه سبک اساسی شامل موارد زیر است:

• کفش بسته

• کفش پشت باز

• صندل جلو باز